احسان قاضی عسگر

احسان از سال ها پیش به این معتقد بود که بزرگ ترین زیانی که هر انسان و در مقیاس بزرگ تر جامعه می بیند هرز رفتن استعداد ها و توانایی های شخصی کودکان است . احسان از سال های مدرسه اش راضی نبود و سیستم تکراری ، عاری از خلاقیت ، زندان وار و بدون عشق و سرزندگی آموزش و پرورش سال ها آزارش داده بود ، وقتی با ایده ی مدرسه طبیعت آشنا شد حس کرد که قسمت زیادی از ایده آل هایش برای آزاد رشد کردن و شکوفا شدن بچه ها در این ایده هست . احسان همیشه کودکان رو دوست داشت و دارد و همیشه زود با بچه ها صمیمی و دوست می شود . او بچه ها را حس می کند ، بودن با بچه ها و دیدن شکوفا شدن شان از چیزهایی ست که به او حس خوشبختی می دهد . احسان از پاییز سال ۹۴ تسهیل گر داوطلب مدرسه کاوی کنج است.

به اشتراک بگذارید ...
Share on Facebook
Facebook
Email this to someone
email
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin