احسان قاضی عسگر

احسان از سال ها پیش به این معتقد بود که بزرگ ترین زیانی که هر انسان و در مقیاس بزرگ تر جامعه می بیند هرز رفتن استعداد ها و توانایی های شخصی کودکان است . احسان از سال های مدرسه اش راضی نبود و سیستم تکراری ، عاری از خلاقیت ، زندان وار و بدون عشق و سرزندگی آموزش و پرورش سال ها آزارش داده بود ، وقتی با ایده ی مدرسه طبیعت آشنا شد حس کرد که قسمت زیادی از ایده آل هایش برای آزاد رشد کردن و شکوفا شدن بچه ها در این ایده هست . احسان همیشه کودکان رو دوست داشت و دارد و همیشه زود با بچه ها صمیمی و دوست می شود . او بچه ها را حس می کند ، بودن با بچه ها و دیدن شکوفا شدن شان از چیزهایی ست که به او حس خوشبختی می دهد . احسان از پاییز سال 94 تسهیل گر داوطلب مدرسه کاوی کنج است.